<   Uzdrowisko  ~  Alchemiczny pokój

Zrezygnował i przestał ją łaskotać, jednak owinął swój ogon wokół jej ogona. Spojrzał na Velę i uśmiechnął się chytrze.

-Mój ogon... Nawet nie próbuj
Chciała pogrozić smokowi, bo raczej wiedziała co zrobi. W tym czasie próbowała uwolnić ogon z uścisku.

-Co? - Powiedział i wsunął prawą łapę pod smoczycę, a dokładniej pod jej grzbiet. Stał teraz na 3 łapach, a wyglądało to tak, jakby chciał podnieść Velę, tyle że ona musiała by się go wtedy złapać, a raczej na nim zawiesić. ()

Złapała się za szyję Skula.
-Będziesz mnie nosić?
Jakoś sobie tego nie wyobrażała. Jednak była ciekawa...

-Gdy Cię podniosę, musisz się na mnie zawiesić przednimi i tylnymi łapami. - Rzekł do Veli i nagle ją podniósł. Przycisnął ją do siebie, dając jej czas na spokojne i mocne objęcie go, jak trzeba.

Zawiesiła się na Skulu najmocniej jak mogła, przylegając do niego mocno.
-Nie puszcze!
Powiedziała żartobliwie, tuląc pysk do torsu.

-Mam nadzieję że nie... - Rzekł Skul i wyszedł stąd [oboje zt]

Dotarł tu wraz ze swym wilczkiem. Od razu postawił go na jego własnym miękkim łóżku. Mięso miał gdzieś upieczone, tyle iż zimne... musiał lekko ogrzać, aby zjeść. Sam był głodny jak wilk. Może i dziewczyna się skusi jak przyjdzie?

Jasne, że przyszła. Bo to małe było tak głodne, że zaczęło zżerać jej dłonie. Posadziła szczeniaka obok drugiego i zaraz sama zajęła miejsce obok nich.
- Fajne są, co? Ten drugi jest Twój. Jak chcesz, rzecz jasna. Ja bym mogła mieć całe stado. Są cudne. -szczebiotała nad szczeniakami. Zdawała się być szczęśliwa. I rzadko kiedy była tak rozbawiona.

-Oczywiście, że zaopiekuję się jednym. Nazwę go Ślepun-Chociaż nie bardzo wiedział dlaczego takie imię chce mu nadać. Zresztą co za różnica. Mu się podobało...
Co do mięsa to włączył palnik na którym przeważnie robi się mikstury. Mu on posłużył do zupełnie czego innego. Mięso było po chwili ciepłe i gotowe do zjedzenia. Odkroił 4 plastry i dał po dwa do glinianych miseczek. Postawił na łóżku przed jednym i drugim.
-Też chcesz- zapytał z uśmiechem kucając obok całej gromadki. Dla niego równie dobrze i ona mogła być takim szczeniaczkiem.

Wytropić ich nie było trudno. Oboje śmierdzieli orkami na kilometr, dlatego używając swojego wyczulonego zmysłu węchu znalazł ich aż tutaj. Całe miejsce było wręcz ogromne...
Wystarczająco ogromne, żeby pomieścić w sobie smoka.
Wielki smok szedł w stronę drzwi za którymi schowali się Neris i Riann, a jego kroki było słychać aż z końca uzdrowiska - głośne jak bębnienie młotem o kamień.

- Nie. Nie bywam głodna. A czemu Ślepun? -pilnowała, ażeby nie zaczęły się tłuc o jedną miseczkę.- Ja tam nie wiem jak swojego będę wołać. Jak na razie, niech sobie będzie po prostu szczeniaczkiem. -pogładziła oba szczeniaki po miękkim, puchatym futrze. Jeszcze szczenięcym. Ot, młodziutkie stworzonka.

Usłyszał smoka od razu jak wszedł. Początkowo nie wiedział co to, więc wychylił się z kamiennego pomieszczenia i zobaczył, że to smok. Poczekał, aż tutaj przyjdzie
-W czym mogę pomóc?-Zapytał po chwili patrząc jeszcze chwilę na smoka. Chwilę potem z głodu podszedł znów do mięsa.
-I tak dostaniesz... Nie odmówisz mi tego-Zwrócił się do dziewczyny z uśmiechem.

Bestia zatrzymała się w progu. Z pyska zwisał jej kawałek podartego materiału - najwyraźniej z ubioru jakiegoś orka. Smok wypuścił nosem powietrze zmieszane z dymem. Nie był największym ze swego gatunku (patrz skala), lecz mimo to, robił spore wrażenie.
Smok zamrugał oczami przyglądając się Riann i Nerisowi. Zniżył swój ogromny łeb i zbliżył go do mięsa w misce.

Szczeniaki zaszczekały niemal jednocześnie, po czym zażarcie zajęły się obszczekiwaniem smoka. Riannievyn także szczeknęła, przy czym zawarczała na przybysza. Cóż, już się czuła opiekunką małych, to i pilnowała, ażeby to one zjadły, nikt ich nie zjadł i one kogoś nie zjadły.

-Ej bez takich mi tu. Uspokój ich i niech jedzą. Smok im nic nie zrobi-Rzekł do dziewczyny i odkroił sobie i dziewczynie mięsa.
-Głodnyś?-Spytał oczywiście smoka podnosząc kawał mięsa, który pozostał.
-Proszę-Wyciągnął przed sobą mięso i czekał, aż je chwyci. Zauważył ubranie ogra. Czyżby? Niemożliwe... Zapewne smok natknął się na grupę innych ogrów.

Smok fuknął na szczeniaki i Riann, aż podmuch rozwiał im futro tudzież ubranie i włosy dziewczyny. Jak to ciekawie wygląda, kiedy role się odwracają.
Odwrócił od nich pysk, kierując go w stronę Nerisa.
- Mówiłem, że wilki za mną nie przepadają - wymruczał do Nerisa otwierając lekko paszczę i zaczekał aż elf położy mu mięso na języku. Łapanie go mogłoby się skończyć odgryzieniem dłoni elfa, a Norionowi to już parę razy się zdarzyło.

Burcząc coś o smokach i ich braku manier(co ona miała do tych manier?) uspokoiła małe. Ale sama nadal warczała. Tak na wszelki wypadek. A swoją część mięsa oddała żarłocznym szczeniakom. Im to nigdy nie było za wiele.

Położył mięso na jego języku i cofnął rękę. Co mu pozostało?
-A więc to jednak ty-mówił ze zdziwieniem-Ale to cie nie usprawiedliwia, że nie nosisz broni i nie umiesz się nią posługiwać, wiesz?-Udawał obrażonego.
-Do tego chciałbym wreszcie poznać twoje imię...-Dodał patrząc na wielką paszczę smoka.

Smok zamknął paszczę i uniósł pysk wsuwając sobie językiem do gardła kawałek mięsa. Oblizał pysk szurając językiem po twardych łuskach. Podniósł łapę i podrapał nią sobie bok pyska próbując zedrzeć z niego uczepiony kawałek materiału.
- Ja unikam niebezpieczeństw. Nie ryzykuję, więc nie potrzebuję broni - odpowiedziała bestia szurając ogonem po ziemi.